1060


NEDERLANDS

Wat hebben een Kosovaarse politieke vluchteling en een studente politieke wetenschappen gemeen?
Alvast niet wat je op het eerste gezicht zou denken.
Renoar Hadri en Joy Simar delen hun liefde voor muziek, die hen van kindsbeen af inspireerde. Terwijl Renoar als kind van trouwfeest tot trouwfeest danste op opzwepende zigeunermuziek, zat Joy te fuiven op de funky hits van de jaren negentig. Terwijl hij Steve Wonder ontdekte op een oubollige radio in de Kosovaarse bergen, speelde zij intimistische Jazz op haar kamer in Brussel. Terwijl hij zijn vader moest overtuigen om muziek te mogen spelen, ontdekte zij op een mooie dag… dat ze kon zingen. Hij ontvluchtte zijn thuisland, belandde in Brussel en werd later bassist bij wijlen Marc Moulin. Zij begon netjes haar traditioneel studieparcours.
En toch kruistten Renoar en Joy elkaar op een dag. Met hun zeer verschillende achtergrond begonnen ze aan een muzikale samenwerking.
Ze kiezen een groepsnaam die alweer de (taal)grenzen overschrijdt: “1060″. Ten Sixty. Duizendzestig. Mille soixante. Of probeer het maar als volgt: „Nje gjashtëdhjetë‟.
Hun eerste wapenfeit wordt het album “Fortunella” (2009).
Intussen werkten ze aan een tweede album, waarvan de nummers op de EP “Happiness” een voorsmaakje zijn.

Het resultaat is verrassend. Eerlijk. Actueel. „Happiness‟ en „Loneliness‟ walsen samen doorheen een mooi samengestelde waaier van tracks. Renoar beheerst de artistieke productie, de klanktextuur, de dynamiek; Joy weeft er haar zwoele stem doorheen met authentieke teksten en eigentijdse harmoniën. De twee weten zich omringd door het kruim van de Belgische jazz-en soul muzikanten. Patrick Dorcean (Zap Mama) op drums, Francis Perez (Vaya Con Dios) op gitaar, Frank Deruytter (Ozark Henry) op saxofoon en Carlo Mertens op trombone.

ENGLISH
What do a student in political science and a political refugee from Kosovo have in common? Not the obvious common denominator, as Renoar Hadri and Joy Simar share most of all, their love for music –a source of inspiration since childhood. While Renoar danced to tantalizing gypsy music at weddings in Kosovo, Joy partied to funky hits from the nineties.
By the time Renoar discovered Steve Wonder on an old crackling radio, Joy started picking softly on her guitar and discovered … that she could sing. He fled his country, and began a career as a musican & producer . She made a more traditional choice and embarked on the academic parcours.
Pretty unlikely, but their paths did cross, and they decided to embark on a musical collaboration. Symbolically, they chose a band name exceeding national boundaries: “1060″. Ten Sixty, Mil Sesenta, Mille Soixante. Or try it this way: “Nje gjashtëdhjetë”.
They have proven already to be a great match with their debut album “Fortunella” (2009), and reconfirm this with their second album, preceded by a 6-track taster called “Happiness“. The result is honest and contemporary, with both a dark and a happy side to this work that takes you through a beautifully crafted set of tracks.
The guest musicians on the album are some of Belgium’s finest: Patrick Dorcean (Zap Mama) on drums, Francis Perez (Vaya Con Dios) on guitar, Frank Deruytter (Ozark Henry) on saxophone and Carlo Mertens on trombone.

Facebook

www.myspace.com/1060music

www.youtube.com/1060music